Over
Meer moeite, beter kopje. Dat is het hele idee.
Eerst een bekentenis: ik ben een koffienerd
Mijn espresso zet ik met een La Pavoni, een hendelmachine. Ik weeg de bonen af, maal ze net voordat de espresso gezet gaat worden, druk ze aan, en bepaal dan de druk met de hendel in plaats van een automatische pomp. Dat is een stuk meer gedoe dan een capsule in een apparaat drukken. Maar wat er dan in je kopje komt, is nauwelijks te vergelijken met wat ik vroeger dronk.
Het gekke is: het grootste verschil zit niet in de machine. Het zit in de bonen. De koffie uit de supermarkt is meestal zo donker gebrand dat alles naar hetzelfde smaakt: bitter, verbrand, “koffie”. Ik dronk het jarenlang en wist niet beter. Tot ik vers gebrande speciality coffee proefde, die ineens naar fruit, chocola of bloemen smaakte. Dezelfde drank, een heel andere wereld.
En nu thee
Daar begon het te kriebelen. Als het verschil bij koffie zó groot is, hoe zit het dan met thee?
Het meeste wat wij drinken komt uit een zakje: gebroken blad, vaak maanden oud, een paar minuten getrokken in een mok. Losse bladeren, goed gezet, in een reeks korte infusies: zou dat net zo’n sprong zijn?
Ik weet het nog niet. Daarom deze site.
Wat TheeNerd is
Geen expert die je vertelt hoe het hoort. Wel iemand die weet hoe het voelt als iets wat je al jaren drinkt opeens veel meer blijkt te kunnen, en die nu uitzoekt of thee dat ook kan. Je kijkt mee, proeft mee, en weet over een tijdje misschien meer dan ik.
De route:
- Instap: witte thee en lichte oolong
- Verdieping: donkere, geroosterde oolong
- Eindstation: pu-erh
Chinese en Taiwanese thee, gezet in gongfu-stijl: kleine pot of gaiwan, veel blad, korte infusies. Daar heb je geen dure spullen voor nodig. Wel een beetje aandacht.
Hoe ik proef
Elke thee zet ik volgens hetzelfde vaste protocol: zelfde water, gewogen blad, vaste temperaturen en tijden. Zo kun je thees eerlijk naast elkaar leggen. Ik score ze op drie assen (body, aroma, smaak) die niets zeggen over goed of slecht, alleen over hoe een thee is.
Uit al die scores groeit het smaakprofiel: een quiz die je vertelt welke thee je hierna moet proberen, en welke juist uit een compleet andere hoek komt. Die bouw ik zodra er genoeg thees geproefd zijn.
Eerlijk is eerlijk
- Ik koop de thee zelf. Krijg ik iets gratis, dan staat dat bovenaan.
- Geen betaalde reviews, geen affiliate-links, geen gezondheidsclaims.
- Valt een thee tegen, dan lees je dat ook. En blijkt een zakje soms prima, dan zeg ik dat ook.
Meer daarover in het colofon.
Moeite, geen geld
Bij koffie zat de winst niet in een duurdere machine, maar in betere bonen en een beetje aandacht. Ik vermoed dat het bij thee net zo werkt. Proef je mee?